Arno Kant

Arno Kant, nauczyciel śpiewu i muzyki, urodził się 5 października 1900 r. w Działdowie. Gdy miał 10 lat wykazywał nieprzeciętne zdolności muzyczne. Uczył się gry na skrzypcach, organach, pobierał też prywatne lekcje gry na fortepianie. Po ukończeniu działdowskiej szkoły powszechnej kontynuował naukę w Seminarium Nauczycielskim w Grudziądzu. Egzaminy końcowe zdał w 1918 r., po czym został wcielony do armii niemieckiej. Po zakończeniu wojny powrócił do Działdowa. Jeszcze w 1918 r. zorganizował polski, świecki chór męski „Echo” oraz męski i mieszany chór „Lutnia”.

1. września 1920 r. podjął pracę w charakterze nauczyciela śpiewu i muzyki oraz jako wychowawca w Szkole Powszechnej w Działdowie (na zdjęciu przedstawiającym ówczesne grono pedagogiczne stoi pierwszy z lewej w górnym rzędzie), gdzie pracował do września 1939 r. Wspólnie z Janem Dawidem prowadził szkolne kółka muzyczne i taneczne. Ich członkowie brali czynny udział w różnych imprezach kulturalnych organizowanych przez zarząd miasta. Uczył także muzyki w działdowskim gimnazjum, które powstało w 1933 r.

Zorganizował i prowadził jako nauczyciel obu szkół chóry młodzieżowe. Kierowane przez niego zespoły chóralne były wysoko cenione za udział w wielu imprezach szkolnych i miejskich. Dochody uzyskiwane z występów w głównej mierze przeznaczał na cele humanitarne i społeczne.
Obok działalności muzycznej Arno Kant prowadził działalność literacką. Zbierał i opracowywał pieśni ludowe Mazurów działdowskich. Plonem tej pracy był wydany w 1936 r. „Mazurski Śpiewnik Regionalny”. Czynnie uczestniczył w życiu społeczno-politycznym regionu. W czasie trwania Plebiscytu na Warmii i Mazurach aktywnie walczył o przyłączenie całej mazurskiej ziemi do Polski.

We wrześniu 1939 r. został powołany do wojska. W październiku tegoż roku aresztowany przez gestapo, dwa miesiące był przesłuchiwany w bestialski sposób. Zginął śmiercią męczeńską w obozie w Olsztynie w grudniu 1939 r.